Had ik melk nodig?

Had ik melk nodig?

Mijn naam is Rinske en ik ben veganist. Ik ben gek op yoga, wielrennen en lange bos- of strandwandelingen maken met mijn adoptiehond. Daarnaast kan ik heel erg genieten van (vegan) potlucks met vrienden. Sinds december 2016 ben ik met veel plezier vrijwilliger bij Plant Power.

Opgroeiend in een doorsnee Haarlems gezin, werd ik grootgebracht met een dagelijks pakje schoolmelk, een stuk vlees bij het avondeten en een gekookt eitje op de zondagochtend.

Na vele avonden als laatste aan tafel te hebben gezeten, omdat ik het vertikte om mijn stukjes vlees op te eten, bedachten mijn ouders dat een vegetarische leefstijl misschien beter bij mij zou passen. Vanaf ongeveer mijn zevende levensjaar werd het stukje vlees dan ook verruild voor tofu, tempeh en eieren. Er bestonden in die tijd nog niet zoveel vleesvervangers.

Tot mijn tweeëntwintigste heb ik als vegetariër geleefd. Ik was er sterk van overtuigd dat ik, met mijn keuze om geen vlees te eten, niet langer bijdroeg aan dierenleed. Dat was voor mij tenslotte de belangrijkste reden om geen vlees meer te willen eten. Toch had ik nooit echt op dezelfde manier stilgestaan bij het leed dat er achter de yoghurt, kaas en eieren verscholen zat, die ik in die tijd nog wel consumeerde.


Rinske.png#asset:426


In 2015 ging ik een halfjaar stagelopen in Indonesië. Daar werd ik geconfronteerd met een geheel andere kijk op de waarde van dierenlevens. Waar het op Bali normaal was om tijdens ceremonies varkens te offeren, was het op Islamitisch Java uit den boze om varkens te eten omdat ze als onrein werden gezien. De oversteek tussen Bali en Java was drie kilometer en toch waren de rituelen en gebruiken sterk uiteenlopend.

Dat zette me aan het denken. Waarom zorgen we hier in Nederland met veel liefde voor onze katten en honden terwijl we tegelijkertijd lammetjes, varkens, koeien, kippen en vissen eten? Het werd mij duidelijk dat onze blik op dieren bijna volledig cultureel bepaald is. We staan niet kritisch stil bij het leed dat gepaard gaat bij ons dagelijkse glaasje melk of ons stukje vlees.

Eenmaal thuis wilde ik me verder in die culturele verschillen gaan verdiepen. Al gauw kwam het veganisme op mijn pad. Deze ontdekkingstocht ben ik samen met mijn vleesetende vriend gestart. Na een aantal treffende documentaires over het dierenleed in de vee-industrie te hebben gekeken, raakten we dankzij de informatie van gezaghebbende voedingswetenschappers overtuigd: als vegans zouden we niet alleen het beste voor de dieren zorgen, maar ook voor onszelf! Binnen een halfjaar gingen we samen over op een geheel veganistische leefstijl.

Alles leek vanaf dat moment op zijn plek te vallen. Het voelt ongelofelijk goed om te weten dat mijn dagelijkse handelingen meer dan tevoren in lijn zijn met mijn waarden. Namelijk om lief te zijn en anderen geen onnodig geweld aan te doen. Ik heb nu spijt dat ik de overstap naar veganisme niet eerder heb gemaakt.

Hoewel ik altijd al een actieve leefstijl heb gehad, voel ik me nu energieker dan ooit tevoren. Dat veganistisch eten daarnaast ook nog eens heel erg lekker en makkelijk te bereiden is werd mij ook al gauw duidelijk. Ik heb geen seconde spijt gehad van mijn overstap en ik zou iedereen van harte aanbevelen om het zelf eens uit te proberen. Probeer bijvoorbeeld eens een paar van onze heerlijke recepten of bekijk onze tips om te beginnen.

Wil je meedoen?

Naast donateurs hebben wij ook vaak behoefte aan collega's, zoals groepsleiders voor activiteiten in de regio's.

Doneren

Plant Power